wyszukiwanie zaawansowane

Aktualności

Dróżdż Stanisław – Alea iacta est (2003-2005)

kadr filmu
Stanisław Dróżdż (1939-2009) – wybitny twórca poezji konkretnej – zajmował się wizualizacją języka i jego analizą. Dzieła artysty prezentowane są w ramach Kolekcji sztuki polskiej II poł. XX i XXI wieku w Muzeum Sztuki Współczesnej w Pawilonie Czterech Kopuł we Wrocławiu. Źródło: film prezentujący dzieło.

Kowalski Antoni – Malarstwo

Drzewo żywota – Narodziny Piotr, 2016, olej, 130×97

Artysta ukończył studia na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie – filia w Katowicach. Dyplom z medalem w Pracowni Projektowania Graficznego prof. Tomasza Jury i w Pracowni Malarstwa prof. Jerzego Dudy-Gracza (1982). Wykładowca Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie (1994-2000). Otrzymał tytuł profesora sztuk plastycznych (2009). Obecnie prof. zwyczajny w Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Więcej: antonikowalski.art.pl

Gauguin Paul (1848-1903) – Symbolizm, postimpresjonizm

Nave Nave Mahana, 1896

Na obrazie Nave Nave Mahana I Pyszny Dzień grupa młodych dziewcząt wydaje się być zajęta zbieraniem owoców z gałęzi drzew. Ich stopy są mocno osadzone na czerwonej glebie, a niebo za nimi jest żółte. Ich bezruch i monumentalna postawa, ich stylizowane formy, rytm żywiołów we fryzie i gama kolorystyczna przywodzą na myśl antyczne lub „prymitywne” przedstawienia. Był to pierwszy obraz Gauguina zakupiony przez francuskie muzeum – wówczas dość śmiała inicjatywa, ponieważ na początku XX wieku styl Gauguina nie zawsze był dobrze przyjmowany przez publiczność, a nawet przez koneserów. Dziś dzieło to jest jednym z arcydzieł w kolekcji malarstwa muzeum. Eugène Henri Paul Gauguin napisał dwie książki o życiu i wierzeniach Maorysów. Jego obrazy cechowało syntetyczne traktowanie plam barwnych (syntetyzm), czysta paleta i stosowanie kreski dla oddzielenia sąsiadujących kolorów (cloisonizm inspirowany witrażami). Ważną cechą malarstwa Gauguina jest odwaga zrywania z rutyną malarską, jaką stała się już stylistyka impresjonistyczna. W nowym malarstwie znika przymus stosowania reguł perspektywy, światłocienia, określonego źródła światła w obrazie. Przedmiot staje się znakiem, a nie odwzorowaniem rzeczywistości. Wyraża ideę, z założenia jest dekoracyjny. Po raz kolejny sztuka nawiązuje do tradycji japońskich i sztuki prymitywistów. Twórczość tego okresu zapowiada i inicjuje nabizm oraz symbolizm. Źródło: wikipedia/Paul_Gauguin.

Włodarczyk Adam – Witraż – mit światła i koloru

Witraż Bóg Ojciec z kościoła franciszkanów w Krakowie projektu S. Wyspiańskiego, fragm.

[...] Witraż hipnotyzuje ludzi niezmiennie od setek lat nadprzyrodzoną aurą, lecz interpretacje jego znaczenia mogą być uniwersalne. Wydaje się, że zapomniano o imponującym dorobku wybitnych mistrzów tej sztuki, których twórczość nieraz daleka była od tematyki religijnej. Również obecnie nie brakuje twórców, którzy szukają wyrazu artystycznego w barwnych refleksach szkła. To oni mają szansę dopisać do mitu kolejne rozdziały. Geneza witrażu nie jest jasno określona, badacze dopatrują się początków tej techniki w starożytnych mozaikach. Znane są z okresu Cesarstwa Rzymskiego niewielkie ażurowe okna wykonane z gipsu, metalu, rzadziej z drewna, w których otwory wkładano przejrzyste plastry kamieni półszlachetnych i kwarców. [...] Pełny tekst: Dyskurs. Pismo Naukowo-Artystyczne ASP we Wrocławiu.

Mickoś Leszek (1944-2020) – odszedł od nas

Opowieści linearne, 2010, 90×90, kredka na płótnie

Artysta zmarł 20 lipca 2020. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych na Wydziale Ceramiki i Szkła we Wrocławiu (1962-1968). Dyplom w pracowni ceramicznego malarstwa architektonicznego uzyskał pod kierunkiem doc. Alfonsa Mazurkiewicz (1968). Z PWSSP – obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu – związany był od 1972 roku. W 1995 roku otrzymał tytuł profesora. Uroczystości pogrzebowe: 26 września 2020. Źródło: asp.wroc.pl.

Promna Marlena − Ogród naturalny

Łąka, 2019, akryl na płótnie, 300×180

7 lipca − 6 września 2020. Muzeum Architektury we Wrocławiu, Bernardyńska 5, Wrocław. Ogród naturalny Marleny Promnej to malarska reminiscencja − konfrontacja młodzieńczej fascynacji krajobrazem i współczesnej wizji ogrodu urbanistycznego. Główną inspiracją wystawy są żywe dzieła holenderskiego plantatora i projektanta Pieta Oudolfa. Widoki to seria czterech monumentalnych dyptyków, przedstawiających popularne motywy: polana, rzeka, łąka, dolina. Powstały w wyniku rodzinnej pasji do turystyki górskiej. Druga część wystawy nawiązuje do projektu ogrodu naturalnego High Line w Nowym Jorku. W dwóch seriach Kadry i Detale została podjęta próba oddania ogólnego układu przestrzennego i kosmopolitycznego klimatu miejsca. Więcej: marlenapromna/ogród naturalny.

Terlikowska Elżbieta – O nieznanym imieniu

10 czerwca – 11 października 2020. Muzeum Teatru im. H. Tomaszewskiego, Wrocław, pl. Wolności 7a. Wystawa prezentuje ręcznie wyszywane ornaty, które artystka przemienia w bogato zdobione prace, wysadzane kamieniami, zdobione kunsztownymi materiałami. Bogactwo tych dzieł ma przywodzić skojarzenie ze sztuką iberyjską. Artystka zdradza swoją fascynację obrzędowością kościelną, estetyką barokowych świątyń hiszpańskich i portugalskich, oraz odniesienia do sztuki japońskiej. muzeum.miejskie.wroclaw.

Huculak Łukasz − Heliotropie

26 czerwca – 30 sierpnia 2020, mia Art Gallery, pl. Solny 11.  [...] Huculak nie lubi udzielać prostych odpowiedzi, ani zadawać prostych pytań. Tu paradoksalnie jego świat nie jest tak prosto dychotomiczny. Nie bez powodu najczęściej używana przez niego gama to szarości. Skąd zatem nagle to proste rozdzielenie na biel i czerń, z minimalnym tylko udziałem szarości? Cóż takiego się wydarzyło, że właściwie po raz pierwszy malarz zdecydował się w tak radykalnej wersji przedstawić swoją wizję świata, nie tyle roślinnego, co roślinami inspirowanego?... Źrodło: heliotropie.

Pálmason Hlynur – Biały, biały dzień

W biały, biały dzień, gdy nieba nie można odróżnić od ziemi, zmarli mogą mówić do tych, którzy wciąż żyją – głosi islandzkie powiedzenie. W taki też dzień ginie żona Ingimundura, która spada w przepaść rozpędzonym samochodem. Owdowiały policjant próbuje zacząć wszystko od nowa: opiekuje się wnuczką, wykańcza dom dla córki, chodzi na terapię. Odtwórca głównej roli Ingvar E. Sigurðsson stworzył przekonujący portret wdowca żyjącego w potrzasku przeszłości, powoli osuwającego się w szaleństwo. Jedną z głównych ról gra córka reżysera – Ída Mekkín Hlynsdóttir. kinonh.pl.

Ingarden Roman (1893-1970) – Filozof i fotograf

Fotograficzny autoportret Romana Ingardena, 1942, foto©archiwum K. Ingardena

12 maja 2020 – 27 września 2020, Galeria Alfa, MOCAK, Lipowa 4, Kraków. Wystawa – w 50. rocznicę śmierci Romana Ingardena – jest okazją do skonfrontowania jego myśli filozoficznej i praktyki fotograficznej. Roman Ingarden studiował matematykę i filozofię we Lwowie, Getyndze, Wiedniu i Fryburgu Bryzgowijskim. Pracę doktorską, obronioną w 1918 roku, napisał pod kierunkiem Edmunda Husserla. Pracował jako nauczyciel i wykładowca. W 1933 roku został profesorem na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W latach 1950-1956 musiał z powodów politycznych zawiesić pracę uniwersytecką. Wówczas powstała większość fotografii prezentowanych na wystawie. W 1957 roku został kierownikiem Katedry Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie dzięki niemu powstał najsilniejszy ośrodek polskiej fenomenologii. Był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk. Jest autorem wielu książek, artykułów oraz przekładów: od filozofii literatury poprzez estetykę i teorię poznania po ontologię. Roman Ingarden zyskał na świecie uznanie głównie dzięki swoim pracom z dziedziny ontologii i estetyki. Źródło: mocak.pl.

Mity, symbole, abstrakcje – Tryptyk głogowski

Roma Pilitsidis, Stan obecny II, lipiec, olej, płótno, 100×100 cm, 2007

2 lipca – 27 sierpnia 2020. Galeria Miejska we Wrocławiu, Kiełbaśnicza 28. Wystawa malarstwa Małgorzaty Maćkowiak, Romy Pilitsidis, Telemacha Pilitsidisa. Wystawa to nie tylko próba nakierowania rozważań odbiorcy dzieła na sferę doznań i wyobrażeń. To także próba przyjrzenia się temu, w jaki sposób kształtuje się, jakie tematy podejmuje i w którą stronę zmierza twórczość artystyczna, rozwijająca się z dala od głównych ośrodków polskiej sztuki: artwroc. Źródło: galeriamiejska.pl.

Łódź Kaliska – Prawdopodobnie najlepszy...

19 czerwca – 8 sierpnia 2020. Galeria Foto-Gen Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu, pl. bpa Nankiera 8. Przekrojowa wystawa – Prawdopodobnie najlepszy z możliwych światów – najbardziej znanej i docenionej polskiej awangardowej grupy artystycznej Łódź Kaliska, tworzącej od początku lat 80. ruch artystyczny zwany Kulturą Zrzuty, niezależnej zarówno od instytucji państwowych, opozycji czy Kościoła. Grupa w 2019 roku obchodziła 40-lecie swojej niezwykle bogatej i różnorodnej twórczości. Składają się na nią przede wszystkim działania o proweniencji fotomedialnej, tj. serie filmów i fotografii inscenizowanych w warunkach studyjnych, jak i prowokacyjne happeningi i performance, które poza swoim efemerycznym charakterem, stanowiły tworzywo dla realizacji fotograficznych. Źródło: okis.pl/lodz-kaliska.

Mnie tu nie ma − ludzki wymiar architektury

16 czerwca – 6 września 2020. Muzeum Architektury. Absolwenci Wydziału Architektury Wrocławskiej Politechniki – Dorota Jarodzka-Śródka i Kazimierz Śródka – to założyciele pracowni SRDK Archicom Studio Śródka we Wrocławiu. Zawsze wierzyliśmy, że architektura ma sens wtedy, gdy projekt został zrealizowany, a przestrzeń tętni życiem mimo że nas, architektów, już tam nie ma – D. Jarodzka-Śródka i K. Śródka. Źródło: ma.wroc.pl.

Bilska Monika – Tkackie wariacje

22 lipca – 21 sierpnia 2020, Galeria Tkacka Na Jatkach. Wrocław, Jatki 19-23. Wystawa Moniki Bilskiej nawiązuje do różnych technik splotu i stylów w sztuce współczesnej: land art, op art, makramę i indiańskie akcenty. Wśród prac pojawiają się klasyczne kilimy, gobeliny oraz mieszanka splotów według wzorów pierwotnych kultur. Artystka – na co dzień edukator artystyczny – z wykształcenia jest grafikiem komputerowym i tkaczką. Ukończyła Instytut Sztuk Pięknych w Kielcach (2013) na Wydziale Projektowania i Reklamy. Sztuki splotu nauczyła się w Liceum Plastycznym na kierunku tkaniny artystycznej pod okiem prof. Z. Surowca, dyplom z tkaniny nicielnicowej, 2008. Źródło:mbilska.

Kozłowska Barbara (1940-2008) – Wszystko to...

17 lipca – 29 września 2020, Muzeum Współczesne, Wrocław, pl. Strzegomski 2a. Wystawie: Wszystko to możesz zobaczyć gdziekolwiek towarzyszy interesujący tekst kurator Mariki Kuźmicz – Barbara Kozłowska. Wielka podróż – o wybitnej artystce, członkini ZPAP – fragment: urodziłam się w polsce wystawiałam dużo i zawsze tam gdzie nie chciałam wystawiać tam gdzie chciałabym wystawiać nigdy nie wystawiałam wyjeżdżałam podróżowałam występowałam wyjeżdżałam tam gdzie chciałam wyjechać z ważnych artystycznych powodów podróżowałam wszystkimi dostępnymi środkami lokomocji jak najdalej występowałam na plażach w galeriach i na video budowałam przenosiłam powtarzałam coś tam budowałam modele teoretyczne pojęć jakichś tam przenosiłam linię graniczną na księżyc i gdzieś tam powtarzałam zawsze te same banalne zdania o sztuce i rzeczywistości albo zawsze tę samą banalną prawdę o sztuce pisałam oczywistości o czymś tam brałam udział w wystawach w polsce rumunii wielkiej brytanii włoszech jugosławii podróżowałam na syberię do wielkiej brytanii na maltę do włoch jugosławii francjiŹródło: o artystce.

Andy Warhol at Tate Modern – Exhibition

12 marca – 6 września 2020. Galeria Tate Modern w Londynie prezentuje swoją pierwszą retrospekcję jednej z największych ikon sztuki nowoczesnej: Andy Warhola. Ta wystawa, znana ze swoich popowych kreacji Marilyn Monroe, Coca-Coli i puszek z zupą Campbell, przedstawia także dzieła artysty, które nigdy wcześniej nie były prezentowane w Wielkiej Brytanii. I po raz pierwszy od trzydziestu lat możemy podziwiać dwadzieścia pięć portretów z serii obrazów Ladies and Gentlemen. Na wystawie można także zobaczyć instalacje artysty o nazwie Silver Clouds. Źródło: tate.org.ue/exhibition/andy-warhol.

Grygierczyk Jan – Miejsca zapamiętane

Plaża w Ramberg, Norwegia, 2020, olej, płótno, 40×60

31 lipca – 30 sierpnia 2020. Galeria Bielska BWA, Klubokawiarnia Aquarium. Artysta ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, Wydział Grafiki w Katowicach. Dyplom w pracowni projektowania graficznego pod kierunkiem prof. Adama Romaniuka i pracowni linorytu prof. Romana Staraka (1987). Malarstwo studiował u prof. Romana Nowotarskiego. Na wystawie Grygierczyk prezentuje nastrojowe pejzaże – malarskie wspomnienia z podróży dalekich i bliskich, subiektywny zapis tego, co pozostało w pamięci artysty. Więcej: galeriabielska.pl.

25. Wschodni Salon Sztuki

Okręg Lubelski Związku Polskich Artystów Plastyków zaprasza do udziału w Międzynarodowym Konkursie 25. Wschodni Salon Sztuki 2020. Nadsyłanie dokumentacji fotograficznej prac do 31 sierpnia 2020, zamieszczenie listy zakwalifikowanych prac po 10 września 2020. Tradycja Lubelskich Salonów Sztuki sięga czasów powstania lubelskiego Związku Polskich Artystów Plastyków w 1936 roku. Ich kontynuacją są organizowane od 1993 wystawy Wschodniego Salonu Sztuki jako najważniejszej i największej cyklicznej prezentacji sztuki współczesnej we Wschodniej Polsce. Zwracając się do szerokiego grona artystów plastyków, chcemy wyeksponować różnorodne tendencje, poszukiwania oraz wrażliwość artystyczną, zarówno w zakresie formy jak i treści. Tegoroczny jubileuszowy 25. Wschodni Salon Sztuki został zorganizowany w nowej konkursowej formule. Prezentacja wystawy odbędzie się w Galerii Spotkania Kultur w Lublinie. Zapraszamy Państwa do udziału i nadsyłania swoich najwartościowszych dzieł. Mamy nadzieję, iż dzieła przyczynią się do pogłębionej refleksji na temat aktualnej sztuki i pozwolą je usytuować w szerszym kontekście sztuki europejskiej oraz światowej – dr hab. szt. Wojciech Mendzelewski, prezes Okręgu Lubelskiego ZPAP. Regulamin do pobrania. Szczegóły o konkursie.