wyszukiwanie zaawansowane

Aktualności

Józefowski Eugeniusz – Proces-ja i prze-loty

Nasionko metafory, 2021, olej na płótnie, 60×90 cm

7 września – 20 października 2022. BWA Wałbrzych, Juliusza Słowackiego 26. Wystawa jest pierwszą publiczną odsłoną prac powstałych w ramach warsztatu Cela Docelowych Celów który trwa od października 2021 roku i formalnie jest warsztatem z samym sobą. Cela Docelowych Celów to stan umysłu, przestrzeń mentalna, w której dokonuję rozstrzygnięć, ustaleń dotyczących obecnego kształtu rzeczywistości, budowanej przeze mnie świadomie i intencjonalnie. [...] Cela... jest wersją mnisiego eremu, pozwala mi celebrować sukcesywne zamykanie się na rzeczywistość społeczną. Zgodnie z jej dialektyką, stała się przestrzenią realizacji artystycznych, przeprowadzanych w samotności. Czy wejście do niej zostanie zamurowane? Nie wiem tego teraz, choć nie wykluczam takiego scenariusza. Proces rozpoczął się, a data jego zakończenia jest nieznana, nie jest również pewne, kto lub co ją określi. Tytuł wystawy Proces-ja i prze-loty został zaczerpnięty od tytułu wystawianego na niej czteroczęściowego obrazu. W pewnym sensie jest on powrotem do prac z pierwszej mojej wystawy w szklanej gablocie na korytarzu liceum, do którego uczęszczałem. Pojawia się na nim procesja okrągłogłowych postaci z tamtych prac – wiem, kim one są. Pełny tekst.

Lach-Lachowicz Natalia (1937-2022) odeszła od nas

12 sierpnia 2022 odeszła od nas Natalia Lach-Lachowicz (18 kwietnia 1937 – 12 sierpnia 2022) absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (1957-1963). Była prekursorką sztuki konceptualnej i członkinią Grupy Permafo (1970-1981) we Wrocławiu, skupionej wokół Galerii Pod Moną Lizą, wspólnie z mężem Andrzejem Lachowiczem (14 sierpnia 1939 – 30 grudnia 2015) i wieloma wybitnymi artystami wrocławskimi tworzyli sztukę pojęciową. Artystka decyzją Senatu Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu 22 czerwca 2022 otrzymała tytuł Doctor honoris causa. Praca: Natalia LL, Aksamitny terror/Velvet Terror, 1970.

Witold Liszkowski i Stanisław Danilik – Struktury...

12-31 sierpnia 2022, Galeria Fundacji OK,ART. Wrocław, Jedności Narodowej 73. Witold Liszkowski – Struktury osobiste z cyklu multistruktury, abstrakcyjne wizje przestrzenne, skrywające tajemnicze geometryczne głębie. Stanisław Danilik – Struktury przestrzenne, modelarstwo strukturalne, pracochłonne modele konstrukcji i maszyn budowlanych. Kurator wystawy: Anna Mikołajek. Zdjęcia: OK,ART.

Pasikowski Ryszard – W kontakcie

3 sierpnia – 2 września 2022. Galeria Test. Warszawa, Marszałkowska 34/50. Cykle prac nawiązują do muzyki organowej i pejzażu przyrodniczego. Weronika Zasada-Stańska: Proste przestrzenie są wytworem raz miękkich i puchatych plam oblanych szarością lub wystudiowaną barwowo bielą, a gdzie indziej grubych, oleistych impastów, które nagle znikają jakby we mgle. Materię malarską kształtuje tu światło, które wpada z różnych stron – od spodu, z przodu, przedostaje się ze świata między warstwami, niekiedy wpada z jakiegoś przejaśnienia farby czy przeprucia jasności poprzez grubą i maślaną, ciężką i tłustą materię farb olejnych. Świat obrazu zatrzymuje się między materią a konkretem desygnatu, pejzażu, zarysu postaci, kadru przez okno. Zestawienie wibracji kolorystycznych i nagromadzenia kolorów w miękkich kształtach widniejących zazwyczaj centralnie na obrazie rozmywa się na grę subtelności temperaturowych bieli i szarości po bokach. Niekiedy przez grubą, jakby wilgotną i świeżą, fakturowaną warstwę farby nałożonej z rozmachem szpachelką, z wysiłkiem przedostaje się nieuchwytne, nie wiadomo skąd pod powierzchnią malatury – światło. Ryszard Pasikowski ukończył z wyróżnieniem Wydział Malarstwa stołecznej Akademii Sztuk Pięknych (1977): malarstwo u prof. Jacka Sienickiego, a tkaninę u prof. Zbigniewa Gostomskiego. Wytrwały, poszukujący, czerpiący z codziennych doświadczeń i obserwacji Artysta zaprasza – poprzez obrazy – do gry z naszą wyobraźnią. Jest autorem 79 wystaw indywidualnych, uczestniczył w 22 grupowych i 40 wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą, m.in. Szwecja, Dania, Wielka Brytania. Źródło: galeriatest.

Miró Joan (1893-1983) – Styl, kolor, linia

20 lipca – 31 grudnia 2022. Pałac Królewski, Muzeum Miejskie Wrocławia. Wrocław, Kazimierza Wielkiego 35. Joan Miró poświęcał się zarówno malarstwu, jak i grafice, rzeźbie, ceramice czy pracy z tkaninami. Obok Salvadora Dalí najsłynniejszy hiszpański surrealista. Początkowo tworzył pod dużym wpływem kubizmu i fowizmu. W późniejszych pracach Miró widać wyraźne zainteresowanie abstrakcyjnym ekspresjonizmem. W dziełach artysty często powtarzała się konkretna kolorystyka: wyraźne, intensywne czerwienie, zielenie, kobalty czy żółcienie kojarzące się z krajami o ciepłym klimacie. Ważnym elementem prac była także wyraźnie prowadzona czarna linia. Inne prace Miró.

Głuszek Jerzy i Głuszek Andrzej – Polifonie

Wernisaż: 2 sierpnia 2022, godz. 20.30. Wrocław, Łaciarska 4. Sztuka na Miejscu. Wystawa trwa do 29 sierpnia 2022.

Jerzy Głuszek prezentuje formaty oryginałów 42×30 cm, na wystawie będą wydruki cyfrowe 80×60 cm. W zdarzeniu muzycznym, osadzonym w świecie sztuk wizualnych, filmie, malarstwie i ilustracji artystycznej nastąpi wymiana impulsów między artystami. W multimedialnie stworzonej osi dramaturgicznej elementów wizualnych, przenikających się z tworzoną na żywo muzyką. Artyści wyjdą na chwilę z własnych ról, by zobaczyć siebie w innej perspektywie artystycznej. Pozwoli na to synchroniczny charakter działania i improwizację w nieco onirycznej atmosferze wraz z unikalnymi wokalami w otoczeniu oryginalnych brzmień elektroniki, jazzu, projekcji filmowych, performance i malarstwa. 

Andrzej Głuszek w latach 1977-1982 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie ASP) we Wrocławiu. Uczestniczył między innymi w takich zdarzeniach artystycznych jak: Festiwal Malarstwa Współczesnego w Szczecinie, Ogólnopolski Konkurs Malarstwa Bielska Jesień w Bielsku-Białej. Animator ważniejszych zjawisk artystycznych na początku lat 80. XX w. Współzałożyciel magazynu LUXUS oraz pisma artystycznego Głuszec, autor akcji plastycznych m.in. Chirurgia plastyczna. Współautor pierwszego happeningu Pomarańczowej AlternatywyTuby we Wrocławiu. Jerzy Głuszek urodził się we Wrocławiu. Ukończył Akademię Sztuk we Wrocławiu, na Wydziale Malarstwa Grafiki i Rzeźby. Dyplom (1981). Autor 16 wystaw indywidualnych, między innymi w Goeteborgu, Sztokholmie, Krakowie, Warszawie i Wrocławiu. Wielokrotnie nagradzany. Węcej: Polifonie.

Wiącek Jacek (1963-2022) odszedł od nas

30 lipca 2022 zmarł Jacek Wiącek. 6 sierpnia 2022 o godz. 11. na Zakrzowie odbędzie się pogrzeb artysty, członka Związku Polskich Artystów Plastyków. Studiował w PWSSP we Wrocławiu, dyplom w 1989 roku. Był asystentem u prof. Andrzeja Basaja na Wydziale Grafiki ASP (1990-1994). Uprawiał malarstwo, grafikę, ceramikę. Syn artysty Czesława Wiącka (1939-2019). Jedna z prac Jacka: Walizeczka na kółeczka, 2010, 100×80, olej na płótnie. Biografia artysty

Kocurek Kamil – System bezpieczeństwa, grafika

1-29 sierpnia 2022. Miejska Galeria Sztuki MM. Chorzów, Sienkiewicza 3. Kamil Kocurek, urodzony w roku w Tychach (1990), obecnie mieszka i pracuje w Gdańsku. W 2015 roku ukończył studia magisterskie na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Dyplom wyróżniony medalem został zrealizowany w Pracowni Druku Wklęsłego prof. dr hab. Jana Szmatlocha. W 2020 roku uzyskał stopień naukowy doktora sztuki na Wydziale Grafiki gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych, w której obecnie pracuje w Pracowni Podstaw Grafiki Artystycznej prof. ASP dr hab. Magdaleny Hanysz-Stefańskiej. Artysta jest laureatem między innymi Nagrody Głównej 1st Xuyuan International Print Biennial China w chińskim Pekinie (2016), Nagrody Głównej w 4th Graphic Art Biennial of Szeklerland w Sfântu Gheorghe w Rumunii (2016) oraz 2 Nagrody w V International Biennial of Engraving Etching of Valladolid w Hiszpanii (2016). Jest także zdobywcą Grand Prix Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na Triennale Grafiki Polskiej w Katowicach (2015) oraz Nagrody Rektorów ASP w gdańskim konkursie Najlepsze Dyplomy ASP (2015). Kamil Kocurek w ciągu ostatnich lat został również uhonorowany Stypendium Ministra Edukacji i Nauki dla wybitnych młodych naukowców (2021), Stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2014) oraz Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2013).

15. Międzynarodowy Konkurs Graficzny im. Józefa Gielniaka

Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze ogłasza 15. edycję Międzynarodowego Konkursu Graficznego im. Józefa Gielniaka. Konkurs obejmuje prace w technice druku wypukłego. Wydarzenie ma na celu uhonorowanie pamięci wybitnego polskiego grafika – Józefa Gielniaka (1932-1972). Nagrodzone oraz wskazane przez Jurorów prace wezmą udział w wystawie i znajdą się w katalogu. Termin nadsyłania prac upływa 14 listopada 2022 roku. Szczegóły: muzeumkarkonoskie.

Czogała Dell’Aquila Grażyna – Sycylijskie Modlitwy

5-30 sierpnia 2022. Galeria Pod Plafonem, Rynek 58, wernisaż: 5 sierpnia 2022, godz. 17.30. Dolnośląska Biblioteka Publiczna im. Tadeusza Mikulskiego we Wrocławiu. Grażyna Czogała Dell’Aquila urodziła się w Raciborzu. Jest absolwentką Uniwersytetu Śląskiego na kierunkach: filologia angielska i wychowanie plastyczne. Od ponad dwudziestu lat mieszka na stałe w Syrakuzach, na Sycylii. Tu studiowała malarstwo na lokalnej Akademii Sztuk Pięknych Rosario Gagliardi. Zajmowała się także mozaiką szklaną i ceramiką. Od początku pobytu na wyspie poznaje intensywnie lokalne zwyczaje i tradycje, historię i sztukę tego „tygla” kulturowego nad Morzem Śródziemnym. W 2014 roku uzyskała licencję przewodnika regionalnego po Sycylii. Od kilku lat jest prezesem działającego na terenie prowincji Syrakuzy stowarzyszenia polonijnego Triskeles. Pisze felietony dotyczące Sycylii w raciborskim piśmie kulturalnym "Almanach Prowincjonalny". Ma w dorobku wystawy malarskie, jak i fotograficzne, inspirowane tym barwnym i nieoczywistym rejonem Europy, w którym przyszło jej żyć. Więcej: wbp.wroc.pl.

Teper Joanna – Pierwsza Nagroda, La Rambla’ 2022

Dr hab. Joanna Teper, prof. ASP, Katedra Ceramiki – Wydział Ceramiki i Szkła Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu otrzymała Pierwszą Nagrodę w kategorii Design i nowe formy w ceramice za pracę Inner Space.03. Obiekt ścienny z masy szamotowej: 32,5×32,5×7 cm, powierzchnia zdobiona ręcznie malarstwem i bezpośrednim sitodrukiem angobami, częściowo szkliwiona, złoto płatkowe, wypalane: 1230°C, 940°C w prestiżowym 92. Międzynarodowym Konkursie Ceramiki La Rambla. Jury doceniło nieszablonowe podejście do powierzchni ceramicznej i użycie oryginalnych działań z pogranicza malarstwa i grafiki. Wystawa pokonkursowa odbędzie się w sierpniu, w Muzeum Ceramiki La Rambla, Kordoba, Hiszpania. Źródło: asp.wroc.

Michał Pietrzak – Granice Czasu

25 lipca – 28 sierpnia 2022. Wernisaż: 11 sierpnia 2022, godz. 18. Galeria NEON, Wrocław, gen. Traugutta 19/21, Centrum Sztuk Użytkowych. Centrum Innowacyjności. Akademia Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Artysta jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Wystawa dr. Michała Pietrzaka Granice Czasu jest zwieńczeniem działań związanych z jego pracą doktorską Granice Czasu. Między zapisem fotograficznym a filmowym. Podejmuje ona zagadnienie metodologii rejestracji czasu, w kontekście sposobu jego formalnego zapisu w obrazie fotograficznym i jego wpływie na ostateczne dzieło plastyczne. Zbadał on zagadnienie pojemności czasoprzestrzennej obiektu wizualnego. Wynikiem tych prac jest autorska metoda budowy wielowarstwowej obrazu zwielokrotnionego, umiejscowionego w stanie pozornego zawieszenia na granicy zapisu fotograficznego i filmowego, mając cechy typowe dla obu tych mediów równocześnie. Jest autorską koncepcją punktu zwielokrotnionego. Zakłada kompresję informacyjną danych, kolejnych nawarstwień czasowych obrazu w jednym miejscu przy zmianie sposobu jego obserwacji i transformacji z ruchomego w nieruchomy. Jest to kompilacja różnych środków i zabiegów formalnych, które przyjmują formy wizualne z zapisem czasoprzestrzennego przekazu. Przy pomocy przedmiotowej metody został stworzony wieloelementowy obiekt multimedialny noszący tytuł 365+jeden. Jest on wynikową zapisu czasu zamkniętego w ramach jednego roku kalendarzowego skompresowanego w jednym miejscu. Miejscu ważnym i intymnym dla autora, w którym przenika się sfera sacrum i profanum. Widz wchodzi w tę przestrzeń, przechodząc przez kolejne etapy jej obserwacji, stając się mimowolnie jej częścią. Więcej prac: Michał-Pietrzak.

Dalí Salvador (1904-1989) – Malarstwo

Salvador Dalí, The Persistence of Memory, 1931

20 lipca – 31 grudnia 2022. Muzeum Sztuki Mieszczańskiej, Stary Ratusz. Wrocław, Rynek. Prezentacja około 300 dzieł graficznych Salvadora Dalego – hiszpańskiego malarza surrealisty. [...] W 1948 Dalí wraz z żoną Galą wrócili z USA do Europy, spędzali większość czasu w rezydencjach w Hiszpanii i Francji. Dalí zaczął rozwijać swe zainteresowania nauką, szczególnie psychologią i historią, wiedzę czerpał z pism naukowych. Wykorzystywał ją w swojej sztuce, ale także sięgał do źródeł religijnych, szczególnie interesował się mistycyzmem. Wyraźne są też u Dalego odwołania do wielkich mistrzów malarstwa, takich jak Rafael, Velázquez czy Ingres.

2. Przegląd Twórczości Artystów Wałbrzyskiego ZPAP

29 czerwca – 1 września 2022. Wałbrzyska Galeria Sztuki – BWA Wałbrzych, ul. Piotra Wysockiego 29. Artyści Wałbrzyskiego Oddziału ZPAP, Okręg Wrocławski: Paulina Brzezińska, Paweł Jach, Krzysztof Jędrzejec, Jarosław Kasprowiak, Piotr Micek, Stanisław Możdżeń, Jan Pałka, Marzena Prokopowicz, Piotr Puterko, Małgorzata Rzempowska-Skóra, Janina Sakowicz, Ilona Sapka, Jagoda Stączek, Grzegorz Sypko. Artyści prezentują najnowsze dzieła, a różnorodność eksponowanych działań i dyscyplin sztuki czyni tę wystawę atrakcyjną dla zwiedzających. Zdjęcia: Aleks Budziak, WGS BWA. Więcej: bwa.walbrzych.pl.

Gisges-Dalecka A. i Tomska J. – Energia burzy na Słońcu

29 lipca – 24 września 2022. Galeria Intymna, Katowice, Francuska 12. Dom Oświatowy Biblioteki Śląskiej. Wystawa jest pokazem twórczości wizualnej i poetyckiej dwóch niezależnych artystek. Strukturalne prace Aleksandry Gisges-Daleckiej spajają drobne elementy w większą całość. Artystka eksperymentuje z formami organicznymi zaczerpniętymi z natury i stosuje kontrastujące, żywe barwy. Jej prace mają wytkane faktury z tkaniny. Światło i cień wpływają również na odbiór jej prac. Poetka Justyna Tomska w swojej twórczości porusza tematy ostateczne. Obrazuje procesy związane z odchodzeniem i śmiercią. W jej wierszach odczuwalne jest poszukiwanie nowych form. Wystawa może skłonić odbiorcę do refleksji nad życiem i śmiercią, nad tym, co energetyzujące i jednocześnie spalające. Kontrast tematyki prac najpełniej odda wszechobecny na pokazie światłocień. Faktura, niedoskonałości i gra światła, tam gdzie mrok, tam również pojawia się jasność. W zależności od miejsca, gdzie jest źródło, nasze widzenie się zmienia. Część odbioru jest oświetlona i bardzo wyraźna, część natomiast – zacieniona. Więcej: Energia burzy...

Maja Kozłowska – Miejsca i ślady

1 lipca – 1 sierpnia 2022, Galeria Tkacka, Wrocław, Jatki. Artystka jest absolwentką UWr i ASP we Wrocławiu. Zdjęcie: Galeria Tkacka. Więcej: art.

Istota impresjonizmu – Rzeźby Rodina (1840-1917)


Ewa, fot. H.P. Klut

15 lipca – 15 listopada 2022, Warszawa, Pałac na Wyspie, Muzeum Łazienki Królewskie. Twórczość Auguste'a Rodina, wybitnego francuskiego artysty, prekursora nowoczesnego rzeźbiarstwa zwiastowała upadek akademickiej definicji sztuki i otworzyła rzeźbę europejską na nowe kierunki rozwoju. Wystawa w Muzeum Łazienki Królewskie przybliży filozofię, zgodnie z którą powstawały prace francuskiego artysty, oraz jego podejście do sztuki. [...] Rodin sądził, że sztuka zbyt daleko odeszła od prawdziwego życia i wyzwań nowej epoki. Na potrzeby rzeźby zaadoptował więc formalne i stylistyczne zasady impresjonizmu, a jego twórczość zwiastowała modernizm. Impresjonizm, jaki znamy, jest najczęściej dyskutowany wokół malarstwa. Związek Rodina z tym kierunkiem w sztuce nie jest zatem bezpośredni i oczywisty z historycznego punktu widzenia, jednak jego prace na swój sposób ucieleśniają istotę impresjonizmu w jego podstawowych zasadach: ruchu, spontaniczności i świetle. Rzeźby pozwolą zapoznać się z takimi aspektami jego twórczości, jak materiał, ruch czy stany emocjonalne człowieka, które były niezwykle istotne dla artysty. Redukował on elementy swoich prac do tych, które stanowią o istocie rzeczy. Celowo pozostawiał niedopracowane części kamiennego bloku, aby nadać swoim rzeźbom napięcie, a odbiorcy pozostawić pole do wyobraźni. Zamiłowanie do techniki non finito Rodin dzielił z tworzącym ponad trzy wieki wcześniej Michałem Aniołem. Złożone eksperymenty oraz łączenie tradycji z innowacyjnością sprawiły, że francuski rzeźbiarz był jednym z najbardziej zaawansowanych artystów pod względem techniki. Więcej: rzeźby Rodina.

Konkurs na pomnik w Bydgoszczy

Miasto Bydgoszcz ogłasza konkurs na opracowanie projektu i wykonanie rzeźby – instalacji artystycznej poświęconej prof. Józefowi Kałużnemu (1940-2018), wybitnemu okuliście. Profesor był jednym z pionierów laseroterapii w okulistyce: w 1985 roku, jako pierwszy w Polsce, podczas operacji zaćmy rozpoczął wszczepianie soczewek tylnokomorowych. Pełnił funkcję Rektora Akademii Medycznej w Bydgoszczy (1990-1995) i Prezesa Polskiego Towarzystwa Okulistycznego (1998-2004). Rzeźba stanie na skwerze imienia profesora w centrum Bydgoszczy. Szczegóły.

Pietrzak Michał – Granice Czasu

21 czerwca – 13 lipca 2022. Sala Widowiskowa, Wrocław, J.U. Niemcewicza 2. Praca doktorska Granice Czasu. Między zapisem fotograficznym a filmowym podejmuje zagadnienie metodologii rejestracji czasu, w kontekście sposobu jego formalnego zapisu w obrazie fotograficznym i jego wpływie na ostateczne dzieło plastyczne. Zbadano zagadnienie pojemności czasoprzestrzennej obiektu wizualnego. Wynikiem badań oraz działań artystycznych jest autorska metoda budowy wielowarstwowej obrazu zwielokrotnionego, umiejscowionego na granicy zapisu fotograficznego i filmowego, według autorskiej koncepcji punktu zwielokrotnionego. Zakłada ona kompresję informacyjną danych, kolejnych nawarstwień czasowych obrazu w jednym miejscu przy zmianie sposobu jego obserwacji i transformacji z ruchomego w nieruchomy. Jest to kompilacja różnych środków i zabiegów formalnych, które przyjmują formy wizualne z zapisem przekazu czasoprzestrzennego. Usytuowane są one w stanie pozornego zawieszenia pomiędzy obrazem fotograficznym i filmowym, mając cechy typowe dla obu tych mediów równocześnie. Artysta jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Więcej o artyście: pietrzak-michal.

Po Sztuce – Wystawa Okręgu Wrocławskiego ZPAP

Praca prof. Mariana Wołczuka

Wystawa Artystów Plastyków Okręgu Wrocławskiego ZPAP Po Sztuce prezentuje artystów środowiska wrocławskiego i dolnośląskiego. Celem jest ukazanie dorobku artystów, których twórczość na stałe związana jest z regionem i Wrocławiem. Uczestnikami wystawy mogą być aktualni członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Okręgu Wrocławskiego, niezalegający ze składkami. Warunkiem uczestnictwa jest prezentacja pracy, która została zrealizowana nie wcześniej niż w roku 2017. Każdy z uczestników może zgłosić tylko jedną pracę. Akces uczestnictwa należy składać do 12 sierpnia 2022. Szczegóły: Regulamin.