wyszukiwanie zaawansowane

Aktualności

Rottenberg Anna, Deptuła Bogusław – Sztuka krytyki

Rottenberg Anna, Deptuła Bogusław – Sztuka krytyki

30 maja 2016, godz. 12. Art Main Station by mia. Dworzec Główny PKP, Wrocław, ul. J. Piłsudskiego 105.

13. Rytuał – Substytuty

13. Rytuał – Substytuty

27-28 maja 2016. Wernisaż: 27 maja 2016, godz. 19. Zaklęte Rewiry, Wrocław, ul. Krakowska 100. Idea: Jeśli weźmiemy w nawias naukową wiedzę, zapomnimy o bliskim nam ideologiach, niechybnie zderzymy się z nagim, psychologicznym faktem, że nasze wybory nie wynikają z mnogości dostępnych opcji i możliwości, lecz z dojmującego poczucia braku. Zasadniczą cechą egzystencji jest niedopasowanie i niedostatek. To punkt wyjścia. A prawda o tym dopada nas w nieoczekiwanych momentach w chwilach próby, kryzysu i egzystencjalnego przełomu. Kiedy indziej czyli zazwyczaj nieustannie i codziennie szum nawykowych zachowań spycha w nieświadomość egzystencjalny lęk. Tej konstatacji o poczuciu braku dodaje ciężaru nieuchronność entropii, którą naznaczone są wszelkie formy biologicznego istnienia. [...] Nasze życie jest podróżą przez kręty korytarz wypełniony lustrami. Nieustannie mylimy odbicie, wizerunek z tym, co realne i konkretne. Artyści (47): Albrzykowski Maciej, Ambroży Grzegorz, Bator Manfred, Bryła Krzysztof, Bujak Anna, Bujak Hubert, Bujnicki Michał, Damas Anita, Flis Miłosz, Gałuszka Anna, Gardecki Piotr, Gierlak Łukasz, Grzyb Marek, Jasiński Janusz, Jarząbowa Aga, Jaskierska-Albrzykowska Grażyna, John Joanna, Kazimierczak Małgorzata, Konstantinavicious Rytis, Kosałka Jerzy, Lecnim Kasper, Lenard-Bachmann Robert, Małek Wojciech, Mikułowski Paweł, Niedziewicz Michał, Niedziółka Tomasz, Owczarek Witold, Podsiadły Dominik, Potoczny Jarosław, Rusicka Irmina, Rybicki Marek, Saul Piotr, Skarbek Krzysztof, Sokół Sabina, Staszczak Michał, Szymański Ryszard, Ślany Radek, Tomaszewska Agnieszka, Tonalna Krzywa, Wajda Antek, Wasiak Michał, Wińczyk Hubert, Wójcik Igor, Yalcin Damla, Zachodny Jacek, Zimerman Luiza. Wystawie towarzyszą dwudniowe koncert. Więcej: industrialart.eu.

Dudek Blanka – Zanurzenia

Dudek Blanka – Zanurzenia

21-31 maja 2016. Galeria Sztuki Ślimak. Wrocław, ul. Władysława Łokietka 3. Blanka Dudek – absolwentka Wydziału Malarstwa krakowskiej ASP, dyplom w pracowni prof. Jacka Waltosia (2009). Stypendystka Ecole Nationale Superieure des Beaux-Arts w Paryżu, w ramach programu Sokrates-Erasmus. Od 2014 środowiskowe studia doktoranckie w ASP w Krakowie. Zajmuje się malarstwem i rysunkiem. 0brazy, które realizuję od dłuższego czasu są dla mnie punktem wyjścia do rozważań nad relacjami zachodzącymi pomiędzy obrazem a słowem oraz rolą wyobraźni w procesie twórczym. Prezentowany cykl Zanurzenia porusza również zagadnienie związane ze współzależnością natury i człowieka. Przeobrażenie człowieka w zwierzę oraz rzeczywistość widziana pod wodą są pretekstem do stworzenia interesującej formy malarskiej. Szczególnie inspirująca jest dla mnie charakterystyczna kolorystyka i deformacja, której ulegają przedmioty obserwowane w wodzie – BD.

Kardamasz Artur – Złota Jabłoń

Kardamasz Artur – Złota Jabłoń

6 maja – 3 czerwca 2016. Klub Muzyki i Literatury, Wrocław, pl. Kościuszki 10. Artur Kardamasz studiował w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu w latach 1989-1994. Dyplom uzyskał w 1995 roku w pracowni prof. Stanisława Kortyki. W 1999 roku otrzymał wyróżnienie w konkursie malarskim firmy Winsor & Newton. Autor malarstwa ściennego: Pasaż Pod Błękitnym Słońcem – Wrocław Rynek, Muzeum Antropologiczne – Wrocław. Bierze aktywny udział w plenerach malarskich min.: Pstrągowa, Kazimierz Dolny, Nałęczowska Śierpniówka. Uprawia malarstwo i rysunek. Mieszka we Wrocławiu.

Lublin we Wrocławiu

Lublin we Wrocławiu

25-29 maja 2016. Wrocław – ulica Karola Szajnochy. Głównym punktem programu będzie wyjątkowe widowisko w reżyserii Janusza Opryńskiego, łączące w sobie potencjał środowiska artystycznego z doświadczeniem teatralnym i sztuką slack-line’u. Miejscem do ukazania złożonej i wielokulturowej historii Lublina i jego dziedzictwa stanie się podniebna przestrzeń – zawieszone nad ulicą liny, szarfy oraz wieże. Swój teatralny świat przywiezie także Leszek Mądzik, Paweł Passini i Łukasz Witt Michałowski. Obejrzymy najbardziej znanych lubelskich twórców sztuk wizualnych – Robert Kuśmirowski pokaże swoją największą realizację Tężnia sztuki, Mariusz Tarkawian zaś podejmie się kilkudniowej pracy stworzenia jedynego w swoim rodzaju rysunku na ścianie jednej z kamienic. Tym jednak, co będzie przykuwać największą uwagę, będzie specjalnie zaprojektowana scenografia autorstwa Jarosława Koziary, która zwyczajną ulicę zamieni w przestrzeń tętniącą życiem, światłem i kolorami. Szczegółowy program.

Budek Grzegorz – Moje sto tysięcy metrów kwadratowych

Budek Grzegorz – Moje sto tysięcy metrów kwadratowych

20 maja – 23 czerwca 2016. Wernisaż: 20 maja 2016, godz. 17. Galeria Photo Zona. Ośrodek Kultury i Sztuki, Rynek-Ratusz 24, Wrocław. Grzegorz Budek jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu na kierunku Fotografia i Multimedia oraz Sztuka Mediów.

Pietrek Tomasz – Kronika towarzyska

Pietrek Tomasz – Kronika towarzyska

18-30 maja 2016. Wernisaż: 18 maja 2016, godz. 17. Domek Miedziorytnika, Wrocław, ul. Świętego Mikołaja 1. Wystawa to instalacja rysunkowa, opowiadająca o współpracy z Getem Stankiewiczem, relacji studentów z prowadzącymi w pracowni Rysunki Zawodowego na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych. Prezentacji towarzyszy katalog. Andrzej Saj  [...] Tomasz Pietrek, proponujący rysunki wglądu - oparte na syntezie mimiki modela, na skrócie wizualnym będącym tyleż €žznakiem portretowanej osoby, co wzbogaconym, wizualnym zapisem. Rysunki te stają się rodzajem notatki portretowej, chwytającej to, co twarz modela pozwala ujawnić, albo udostępnić na zewnątrz przy pomocy artystycznych środków. Rysunek (i grafika) Pietrka jest więc przykładem pewnego kompromisu, na jaki decyduje się artysta, dociekający cech osobowych (wewnętrznych) modela, a nierezygnujący z ekspozycji własnego, narzucanego formą zapisu, przedstawienia. Rysunek jest bowiem zawsze syntezą subiektywnych umiejętności rysownika i obiektywnie istniejących cech przedmiotu (modela). Strona artysty: tomaszpietrek.com.

Jarodzki Konrad – Malarstwo, film

Jarodzki Konrad – Malarstwo, film

21 maja 2016, godz. 15. Muzeum Narodowe we Wrocławiu. Filmowy wernisaż wystawy malarstwa Konrada Jarodzkiego. Film Przestrzeń w przestrzeni (czas projekcji: 40’). Scenariusz i prowadzenie: I. Rosiak. TVP Wrocław 1995. Iwona Rosiak prowadzi z artystą, jego rodziną oraz z Januszem Jaroszewskim, malarzem, i Andrzejem Sajem, krytykiem sztuki, rozmowę na temat jego postawy twórczej. Oprawa muzyczna wernisażu w wykonaniu kultowego zespołu Kormorany. Jarodzki Konrad, architekt, malarz i rysownik, urodził się na Lubelszczyźnie, w Zaklikowie (1927). Ukończył studia architektoniczne na Politechnice Wrocławskiej oraz studia malarskie w PWSSP we Wrocławiu (obecnie ASP) pod kierunkiem Eugeniusza Gepperta. Członek Grupy Wrocławskiej. Rektor Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu (1993-1999). Prezes ZPAP Okręgu Wrocławskiego (1975-1978). Członek Prezydium Stołecznego Komitetu Panoramy Racławickiej. Członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Sztuki AIAP. Przestrzeń jest przedmiotem mojego malarstwa. Przez uzyskanie jak najbardziej sugestywnego złudzenia pragnę wyrazić ową nieprawdę, jaką jest zamiana ściany obrazu w otwarte okno obrazu. Zniknięcie obrazu jako przedmiotu i nadanie mu rangi stymulatora przeżyć, umożliwienie odbiorcy zapomnienia o sytuacji rzeczywistej, jaką jest: widz – przestrzeń – obraz i uwierzenie w sytuację nową: widz – przestrzeń – przestrzeń – K. Jarodzki, Uwagi autorskie o własnej twórczości, [w:] Konrad Jarodzki: Nadchodzi [katalog wystawy], Wrocław 2008, s. 3. Jest to malarstwo wielkiej maestrii pędzla w najlepszym, tradycyjnym tego słowa rozumieniu. Każda z prac cyklów utrzymana jest w monochromatycznej tonacji: niebieskościach, bieli-szarości, różach czy ugrach, a skala każdej z tych barw wyczerpana jest w całym bogactwie i subtelności jej niuansów, ściemnień i rozjarzeń, intensyfikacji i rozbieleń. Laserunkami wydobyte świetlistości kosmicznych przestrzeni i wypukłości nabrzmiałych, trójwymiarowych form pierwszego planu manifestują jednorodność ich istoty. Podkreśla tę jednorodność fakt równie częstej sytuacji wypływania wężownic od tyłu kompozycji i lewitacyjnego unoszenia się ich w eterze, jak płynięcia od góry w przestrzenie wyzbyte horyzontu – B. Kowalska, źródło jw., s. 54-55. Z Nowego Jorku: wystawa w konsulacie, 2013.

Rubaniuk Monika i Zajączkowski Jerzy − Melanż | Melange

Rubaniuk Monika i Zajączkowski Jerzy − Melanż | Melange

15 maja – 5 czerwca 2016. Galeria BB. Wrocław, ul. Jatki 3-6. Obejrzymy obiekty, malarstwo, instalacje. Artyści ukończyli PWSSP (obecnie Akademia Sztuk Pięknych) we Wrocławiu. Rubaniuk studiowała na Wydziale Ceramiki i Szkła oraz na Wydziale Malarstwa i Rzeźby; Zajączkowski, po uzyskaniu w 1997 roku dyplomu na Wydziale Malarstwa, Grafiki i Rzeźby we wrocławskiej PWSSP, studiował w latach 2002-2007 na Wydziale Malarstwa i Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, w pracowni wybitnego artysty Seana Scully’ego. Więcej prac: galeriabb.com.

Brzoska Sławomir − A_morphie

Brzoska Sławomir − A_morphie

14 maja 2016, godz. 18-22. Europejska Noc Muzeów. Galeria Sztuki Socato. Wrocław, Plac Solny 11. Obejrzymy performance Brzoski – artysty, wykładowcy, podróżnika, badacza zanikających kultur. Jest to wydarzenie wyjątkowe, gdyż do tej pory artysta tworzył w odosobnieniu i skupieniu, bez świadków. Rzeźby Brzoski tworzone są poprzez „rozłożenie na części” figur kwadratu i koła w przestrzeni. Rysunki powstają poprzez zdyscyplinowanego zagęszczanie linii prostych, biegnących po wyznaczonych trajektoriach. Podobnie jak sznurkowa instalacja, traktowane są przez artystę jako rodzaj podróży. Ręka pozostawiająca ślad na papierze i przemieszczanie się po galerii w celu zbudowania geometrycznej formy przestrzennej to skrupulatnie zaplanowane wędrówki. Stanowią rekompensatę braku możliwości podróżowania w realnym, otwartym świecie. Strona artysty: s-brzoska.pl.

Wilk Urszula – Mój prywatny obszar chronionego krajobrazu

Wilk Urszula – Mój prywatny obszar chronionego krajobrazu

14 maja 2016, godz. 20. Europejska Noc Muzeów. Galeria M. Wrocław, Jatki 10. Obejrzymy otwarte malarskie kompozycje, zbudowane z modułów, tworzące przestrzeń malarską, która w zależności od możliwości ekspozycyjnych może się rozrastać lub zawężać. Bezpośrednią inspiracją jest natura z jej fascynującą zdolnością do zmienności i niepowtarzalności. Niepoliczalna ilość elementów, które funkcjonują w nieskończonej ilości kombinacji i potęgująca to wszystko zdolność do przetwarzania, ewoluowania, śmierci i rodzenia się na nowo. Natura ma zdumiewającą zdolność do tworzenia form przestrzennych, niepowtarzalnych struktur istniejących przez moment lub stulecia, barw i światła zmieniających się w zależności od pór dnia i roku. Żywa przyroda tworzy architekturę powietrza – każdy ruch, trzepotanie skrzydeł, opadanie liści, oddech, dźwięk pozostawiają w powietrzu rysunek – tworząc niewidzialne kształty i formy – które same się tworzą, rysują i malują – reagując tylko na żyjący świat. Woda i powietrze spostrzegane jako bardzo wrażliwi nadawcy i odbiorcy znaków z niekończących się nigdy, żyjących światów, zapisujące każdą obecność i nieobecność w naturze – Urszula Wilk.

Dzień Jatek − Jednomandatowe Jatki

Dzień Jatek − Jednomandatowe Jatki

Obok Europejskiej Stolicy Kultury
OFF ESK
Zarząd Okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków we Wrocławiu
informuje i zaprasza na poprzedzający Noc Muzeów – Dzień Jatek!
Impreza o charakterze społeczno-artystycznym Jednomandatowe Jatki
odbędzie się na artystycznej uliczce Jatki we Wrocławiu
14 maja 2016 – początek godz. 16.
Plakat

ZPAP zwraca się do Koleżanek i Kolegów o szczodrą pomoc i przekazanie przeróżnych dzieł, może nie tylko swojego autorstwa, dużych, małych, wszelkich technik i formy dla potrzeb tej akcji. Każde dzieło, nawet drobne liczy się! Darczyńcom podziękujemy w Informatorze i na tejże stronie internetowej. Prace prosimy dostarczać do biura oddziału ZPAP przy ul. Jatki 1-2 we Wrocławiu, codziennie w godz. 11-16.

Całość zdarzenia pomyślana jako akt głosowania specjalnym bibliofilskim mandatem o nominale 3 EuroJatki. Jego wykup upoważni do losowania dzieł artystów plastyków wrocławskich. Dodatkowo każdy kupujący „mandat” będzie miał możliwość (w czasie określonym) zakupu dzieła sztuki w galeriach na Jatkach w cenie obniżonej do 50%!

Nieobca temu zdarzeniu będzie swoista społeczna teatralizacja działań. Zapewniamy, że liczba dzieł sztuki i przedmiotów artystycznych, przekazanych przez wrocławskich twórców, nie jest nieograniczona. Mandaty zaś nie mają ograniczeń. Galerie swoją 50% zniżkę będą stosowały tylko przez dwie godziny, tj. do godz. 18! Reszta jest negocjacją. Zysk z Jednomandatowych Jatek – a nie wątpimy, że taki będzie – przeznaczymy na pomoc socjalną dla artystów plastyków, twórców będących w pilnej potrzebie życiowej.

Popowski Jerzy (1935-2016) – odszedł od nas

6 maja 2016 roku zmarł Jerzy Popowski – malarz, grafik, konserwator dzieł sztuki, pedagog w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. W latach 1980-1983 Prezes Zarządu Okręgu ZPAP. Odznaczony Złotą Odznaką ZPAP. Nabożeństwo pożegnalne odbędzie się dnia 13 maja 2016, godz. 11. w kaplicy cmentarnej na Kiełczowie. Pogrzeb odbędzie się 14 maja 2016, godz. 12. na Cmentarzu Kiełczowskim.

Kozera-Radomska Bogna – Fryzy

Kozera-Radomska Bogna – Fryzy

6-31 maja 2016. Galeria Sztuki Współczesnej Krystyny Kowalskiej. Wrocław, Jatki 12-15. Malarka, rzeźbiarka i rysowniczka. Dyplom z malarstwa PWSSP w Opolu – Oddział w Nysie (1994). Dyplom z rzeźby w Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu (1998). Na wrocławskiej ASP prowadzi Pracownię Rysunku. W 2014 uzyskała stopień doktora habilitowanego. Obecna wystawa obejmuje szereg prac, łączących ze sobą rzeźbę, malarstwo i rysunek, scalonych w większości jednorodną materią gliny szamotowej. Całość spięta metalem – materiałem, w którym obróbka cieplna jest tak samo istotna. Topornej i delikatnej jednocześnie – cyny. Fryzy – określenie to w odnosi się bezpośrednio do formy przedstawianych obiektów malarskich, w których wychodząc z płaszczyzny, autorka spogląda na siebie... Foto z wernisażu.

Witosław Czerwonka (1949-2015) − Nie znikam

Witosław Czerwonka (1949-2015) − Nie znikam

10 maja 2016, godz. 18. Galeria Pionova. Gdańsk, ul. Olejarna 2. Promocja katalogu Witosława Czerwonki Luźne strzępki oraz spotkanie poświęcone artyście. Czerwonka urodził się 4 czerwca 1949 roku we Wrocławiu. Zmarł 29 lipca 2015 roku w Gdańsku. Studiował na Wydziale Malarstwa i Rzeźby w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku w latach 1967-1972. Dyplom uzyskał w 1972 roku w Pracowni Malarstwa prof. Jacka Żuławskiego oraz w Pracowni Projektowania Graficznego doc. Witolda Janowskiego. W latach 1978-1980 wraz z Adamem Harasem i Jerzym Ostrogórskim założył i prowadził galerię sztuki konceptualnej AUT w Gdańsku, a następnie OUT w Sopocie. W latach 1980-1982 współtworzył z doc. Romanem Usarewiczem nowatorski program Pracowni Podstaw Projektowania, który rozwijał i prowadził z Wojciechem Zamiarą do roku 1993. Na bazie tych doświadczeń w końcu lat 80. powstała Pracownia Intermedialna PI, którą kierował do 2015 roku. W 1995 uzyskuje tytuł profesora nadzwyczajnego, a w roku 2000 tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1990-1993 pełnił funkcję Prorektora, a w latach 1993-1999 funkcję Dziekana Wydziału Malarstwa i Grafiki gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych. Od 2000 roku artysta kierował Pracownią Przestrzeni Audio i Video na Wydziale Rzeźby. W latach 70. uprawiał głównie malarstwo, grafikę i rysunek, w późniejszym okresie w zakres jego zainteresowań wchodził performance, videofilmowanie, instalacje i videorzeźby. Zaproszenie.

Worsztynowicz Monika − Terra Indigena Studio: Zwierzołaki

Worsztynowicz Monika − Terra Indigena Studio: Zwierzołaki

14 maja 2016, w godz. 12-22. Ekspozycja płaskorzeźb na ścianach artystycznej uliczki Jatki we Wrocławiu. Wystawa towarzysząca imprezie ZPAP Jednomandatowe Jatki. Prace z cyklu daiMONIon − totem ochronny są rzeźbiarskimi personifikacjami Dzikiej Duszy. Totem − dawniej termin określający relacje człowieka z mitycznym przodkiem zwierzęcym lub roślinnym. W popularnym znaczeniu to istota duchowa, święty obiekt czy symbol stanowiący u wielu ludów pierwotnych godło rodziny, klanu lub plemienia. Totemem mogło być zwierzę, roślina czy przedmiot nieożywiony, który uznawany był za protoplastę i opiekuna rodziny. Rzeźby. Strona artystki: moniworsztynowicz.pl.

Jakubów Jerzy – Drzeworyt

Jakubów Jerzy – Drzeworyt

9-27 maja 2016. Wernisaż: 9 maja 2016, godz. 18. Galeria Kuźnicza, Civitas Christiana, Wrocław, ul. Kuźnicza 11-13. Jerzy Jakubów – grafik, rzeźbiarz, malarz i ilustrator książek. Kurator wystawy: A.M. Zyśko.

Frąckowicz €žAnna, Łapińska Izabela, Sass Tamara – Rzeźba, fotografia, grafika

Frąckowicz €žAnna, Łapińska Izabela, Sass Tamara – Rzeźba, fotografia, grafika

5 maja – 5 czerwca 2016. Wernisaż: 5 maja 2016, godz. 18. Galeria Tkacka. Wrocław, ul. Jatki 19/23. Artystki: Anna Frąckowicz, Izabela Łapińska, Tamara Sass tworzą grupę artystyczną O+.

Pawlak Kazimierz – Vitrum terrarum

Pawlak Kazimierz – Vitrum terrarum

10 maja – 18 czerwca 2016. Wernisaż: 10 maja, godz. 18.30. Re:Medium, Łódź, Piotrkowska 113. Artysta należy do światowych prekursorów wykorzystania włókna szklanego do tworzenia unikatowych obiektów, realizowanych w technikach piecowych oraz zbudowanych tylko i wyłącznie z warstw włókna. Zaprezentuje obiekty wykonane z włókna szklanego w połączeniu z metalem w postaci małych form dekoracyjnych, większych obiektów oraz dużej skali instalacji Kokony, Łodzie i Maroko. Ta ostatnia zainspirowana została pobytem artysty w Afryce Północnej. Wystawa towarzyszy 15. Międzynarodowemu Triennale Tkaniny, Łódź 2016. Kuratorka: Elżbieta Fuchs. Więcej: mgslodz.pl.

Kołodziejczyk Anna − Architektura szczęścia

Kołodziejczyk Anna − Architektura szczęścia

10-25 maja 2016, mia Art Gallery. Wrocław, św. Mikołaja 61-62. Wystawa z Wrocławiem w tle − Wrocławiem z architekturą naznaczoną piętnem zniszczeń. Obrazy Anny Kołodziejczyk prezentowane na wystawie to studium zrujnowanych budynków uchwyconych w punkcie krytycznym niszczącego procesu, zdominowane przez geometrię, jej ostrość i przestrzenność, ale przede wszystkim przez wyobraźnię artysty − nieograniczone pole eksperymentowania szczęścia. Z trudem znoszę źle pojętą nowoczesność, która tak ekspansywnie nakłada warstwy swoich obojętnych brył na dawne fasady, ornamenty, koronki. […] Maluję kamienice, wille, kościoły reprezentujące świat minionych estetycznych idei i pokazuję je w fazie pewnego rozpadu. Dystynkcja, elegancja dawnej architektury − wszystko to rozpada się na naszych oczach – A. Kołodziejczyk.